پرش به محتوای اصلی
فتحعلی‌شاه فتحعلی‌شاه

غزلیات

شمارهٔ ۵۵

بنیاد عاشقان را از بیخ و بن برآورد

لیکن فغان که ننشست بر دامنش از این گرد

بر اشک عاشقان است آن سرو ناز مایل

گویا که باغبانش از آب دیده پرورد

با عشق برنیایی ای عقل روی برتاب

با پور زال، زالی کی می‌شود هم‌آورد

او را بود دو شش نقش ما را به جز دو یا یک

با این حریف غالب منشین به بازی نرد

ساقی بده به خاقان آن آب آتشین را

کافسرده گشت مجلس زین زاهدان دم‌سرد

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۵۷شهان را خاک پایت تاج سر باد
  2. شمارهٔ ۵۸ای مسلمانان غم دلدار زارم می‌کشد
  3. شمارهٔ ۵۹کسی از کجا غصه بر دل نشیند
  4. شمارهٔ ۶۰عاشق آن است که جور تو وفا می‌داند
  5. شمارهٔ ۶۱کنون با روی تابان یار خوش‌رفتار می‌آید
  6. شمارهٔ ۶۲بر این رهم به امیدی که یار می‌گذرد
  7. شمارهٔ ۶۳ناشاد کسی کز ستمت شاد نباشد
  8. شمارهٔ ۶۴بازم ای یاران غمِ مژگانِ دلبر می‌کشد
همه‌ی غزلیات ←

فتحعلی‌شاه درباره‌ی فتحعلی‌شاه

فتحعلی‌شاه قاجار (۶ جمادی الاول ۱۱۸۶ ه‍.ق – ۱۹ جمادی‌الثانی ۱۲۵۰ ه‍.ق) دومین شاه ایران قاجاری بود که از ۱۷۹۷ تا ۱۸۳۴ میلادی حکومت کرد. فتحعلی‌شاه شیفته شعر و ادب بود و خود نیز با تخلص «خاقان» شعر می‌سرود. او از چهره‌های تأثیرگذار جنبش احیای ادب فارسی، موسوم به «بازگشت ادبی»، بود و شاعران و نویسندگان را از هر سو در درب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.