پرش به محتوای اصلی
فتحعلی‌شاه فتحعلی‌شاه

غزلیات

شمارهٔ ۴۳

در پیش عارض تو مه از ذره کمتر ا‌ست

خورشید را که گفت که با تو برابر است

ترکی‌ست چشم مست کز ابرو گرفته تیغ

بر پادشاه ممکلت تن مظفر است

ای سایهٔ جمال خداوند ذوالجلال

سرو قدت به چرخِ برین سایه‌گستر است

هر گه به سیر باغ خرامی به هر قدم

زانوزنان به پیش تو سرو و صنوبر است

در خیل چاکران تو خسرو یکی از آن

هر کمترین کنیز تو شیرین و شکّر است

دل پیش یار بی‌گله و منّت از خدا

منّت خدای‌ را که جهانم مسخر است

خاقان به بندگی تو نازد به روزگار

در خیل چاکران تو از جمله کمتر است

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۴۵به بالین ار مسیحم صد هزار است
  2. شمارهٔ ۴۶شورم ز لبان نوش‌خند است
  3. شمارهٔ ۴۷منزل جغد ز بیداد تو کاشانهٔ ماست
  4. شمارهٔ ۴۸ای بر سر جمله دلبران تاج
  5. شمارهٔ ۴۹لعلت به سخن چو شد گوهرسنج
  6. شمارهٔ ۵۰از نگاهی درد ما را چاره کرد
  7. شمارهٔ ۵۱از گلِ رخ گلاب می‌ریزد
  8. شمارهٔ ۵۲تیر تو بر دل رسید جان مرا شاد کرد
همه‌ی غزلیات ←

فتحعلی‌شاه درباره‌ی فتحعلی‌شاه

فتحعلی‌شاه قاجار (۶ جمادی الاول ۱۱۸۶ ه‍.ق – ۱۹ جمادی‌الثانی ۱۲۵۰ ه‍.ق) دومین شاه ایران قاجاری بود که از ۱۷۹۷ تا ۱۸۳۴ میلادی حکومت کرد. فتحعلی‌شاه شیفته شعر و ادب بود و خود نیز با تخلص «خاقان» شعر می‌سرود. او از چهره‌های تأثیرگذار جنبش احیای ادب فارسی، موسوم به «بازگشت ادبی»، بود و شاعران و نویسندگان را از هر سو در درب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.