پرش به محتوای اصلی
فتحعلی‌شاه فتحعلی‌شاه

غزلیات

شمارهٔ ۴۸

ای بر سر جمله دلبران تاج

ای داده به پسته‌ات شکر باج

روی تو که هست چون گل تر

زلف تو که هست چون شب داج

گل‌های چمن نموده غارت

صحرای ختن نموده تاراج

ای قبله حاجت دو عالم

آن کیست که نیست بر تو محتاج

بر هر هدفی خطاست تیرت

چون سینهٔ من توراست آماج

خط تو دمیده چون شب قدر

حسن تو نهاده پا به معراج

اندر عقبش روان دل و جان

خاقان چو به رایت تو افواج

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۵۰از نگاهی درد ما را چاره کرد
  2. شمارهٔ ۵۱از گلِ رخ گلاب می‌ریزد
  3. شمارهٔ ۵۲تیر تو بر دل رسید جان مرا شاد کرد
  4. شمارهٔ ۵۳طرح ابروی تو کز روز ازل ریخته‌اند
  5. شمارهٔ ۵۴ز رفتن تو مرا دوش کار شیون بود
  6. شمارهٔ ۵۵بنیاد عاشقان را از بیخ و بن برآورد
  7. شمارهٔ ۵۶شب مرگ است به بالین منِ زار آمد
  8. شمارهٔ ۵۷شهان را خاک پایت تاج سر باد
همه‌ی غزلیات ←

فتحعلی‌شاه درباره‌ی فتحعلی‌شاه

فتحعلی‌شاه قاجار (۶ جمادی الاول ۱۱۸۶ ه‍.ق – ۱۹ جمادی‌الثانی ۱۲۵۰ ه‍.ق) دومین شاه ایران قاجاری بود که از ۱۷۹۷ تا ۱۸۳۴ میلادی حکومت کرد. فتحعلی‌شاه شیفته شعر و ادب بود و خود نیز با تخلص «خاقان» شعر می‌سرود. او از چهره‌های تأثیرگذار جنبش احیای ادب فارسی، موسوم به «بازگشت ادبی»، بود و شاعران و نویسندگان را از هر سو در درب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.