پرش به محتوای اصلی
فتحعلی‌شاه فتحعلی‌شاه

غزلیات

شمارهٔ ۱۰۹

حال دل را به جان نگفتم باز

کس به نامحرمان نگوید راز

همچو پروانه مرغ دل همه شب

گرد شمع رخت کند پرواز

دل من می‌تپد به چنگ غمت

چون کبوتر به چنگل شهباز

رفت و بازآمد این عجب باشد

عمر رفته که دیگر آید باز

فاش گردید عاقبت به جهان

راز خاقان ز دیده غماز

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۱۱دم تو جان به مرده بخشد باز
  2. شمارهٔ ۱۱۲دل به زلف تو شد نیامد باز
  3. شمارهٔ ۱۱۳ای جان من ز آه من مبتلا بترس
  4. شمارهٔ ۱۱۴شنیده‌ام که به جان بسته یار قیمت بوس
  5. شمارهٔ ۱۱۵ای دل از جور بتان این ناله بس
  6. شمارهٔ ۱۱۶هستی تو به زیر چرخ اطلس
  7. شمارهٔ ۱۱۷ابروکمان برابرش بنشسته بسته ترکش
  8. شمارهٔ ۱۱۸ای آن که ربوده از سرم هوش
همه‌ی غزلیات ←

فتحعلی‌شاه درباره‌ی فتحعلی‌شاه

فتحعلی‌شاه قاجار (۶ جمادی الاول ۱۱۸۶ ه‍.ق – ۱۹ جمادی‌الثانی ۱۲۵۰ ه‍.ق) دومین شاه ایران قاجاری بود که از ۱۷۹۷ تا ۱۸۳۴ میلادی حکومت کرد. فتحعلی‌شاه شیفته شعر و ادب بود و خود نیز با تخلص «خاقان» شعر می‌سرود. او از چهره‌های تأثیرگذار جنبش احیای ادب فارسی، موسوم به «بازگشت ادبی»، بود و شاعران و نویسندگان را از هر سو در درب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.