پرش به محتوای اصلی
فرخی سیستانی فرخی سیستانی

رباعیات

شمارهٔ ۲۵

هر چند که از تو بوسه یابم گه بام

در آخر شب مرا هوس آید کام

بوسه بده و کنار برتست حرام

نشنودستی درو غزن باشد شام

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۷آن روز چه بد که با قضا یار شدم
  2. شمارهٔ ۲۸تا در طلب دوست همی بشتابم
  3. شمارهٔ ۲۹جستم همه ساله ای پسر کام تو من
  4. شمارهٔ ۳۰گویند که معشوق تو زشتست و سیاه
  5. شمارهٔ ۳۱خط آوردی رواست بر روی چو ماه
  6. شمارهٔ ۳۲با من چو گل شکفته باشی گه گه
  7. شمارهٔ ۳۳ای دوست به یک سخن ز من بگریزی
  8. شمارهٔ ۳۴ای دوست مرا دید همی نتوانی
همه‌ی رباعیات ←

فرخی سیستانی درباره‌ی فرخی سیستانی

ابوالحسن علی بن جولوغ فرخی سیستانی شاعر بزرگ ایرانی اواخر سدهٔ چهارم و اوایل سدهٔ پنجم هجری قمری است. وی علاوه بر تسلط بر شعر و ادب در موسیقی نیز مهارت داشت و بدین وسیله توانست به دربار ابوالمظفر شاه چغانیان و سپس به دربار سلطان محمود غزنوی راه یابد و منزلتی والا بدست آورد. فرخی را یکی از بهترین قصیده‌سرایان ایرانی می‌...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.