فرخی سیستانی
شمارهٔ ۳۰
گویند که معشوق تو زشتست و سیاه
گر زشت و سیاهست مرا نیست گناه
من عاشقم و دلم بر او گشته تباه
عاشق نبود ز عیب معشوق آگاه
فرخی سیستانی
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۳۲با من چو گل شکفته باشی گه گه
- شمارهٔ ۳۳ای دوست به یک سخن ز من بگریزی
- شمارهٔ ۳۴ای دوست مرا دید همی نتوانی
- شمارهٔ ۳۵ای دوست تر، از دو دیده و بینایی
- شمارهٔ ۳۶از بهر خدای اگر تویی سرو سرای
درباره‌ی فرخی سیستانی
ابوالحسن علی بن جولوغ فرخی سیستانی شاعر بزرگ ایرانی اواخر سدهٔ چهارم و اوایل سدهٔ پنجم هجری قمری است. وی علاوه بر تسلط بر شعر و ادب در موسیقی نیز مهارت داشت و بدین وسیله توانست به دربار ابوالمظفر شاه چغانیان و سپس به دربار سلطان محمود غزنوی راه یابد و منزلتی والا بدست آورد. فرخی را یکی از بهترین قصیده‌سرایان ایرانی می...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.