پرش به محتوای اصلی
فرخی سیستانی فرخی سیستانی

رباعیات

شمارهٔ ۲۸

تا در طلب دوست همی بشتابم

عمرم به کران رسید و من در خوابم

گیرم که وصال دوست در خواهم یافت

این عمرگذشته را کجا دریابم

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۰گویند که معشوق تو زشتست و سیاه
  2. شمارهٔ ۳۱خط آوردی رواست بر روی چو ماه
  3. شمارهٔ ۳۲با من چو گل شکفته باشی گه گه
  4. شمارهٔ ۳۳ای دوست به یک سخن ز من بگریزی
  5. شمارهٔ ۳۴ای دوست مرا دید همی نتوانی
  6. شمارهٔ ۳۵ای دوست تر، از دو دیده و بینایی
  7. شمارهٔ ۳۶از بهر خدای اگر تویی سرو سرای
همه‌ی رباعیات ←

فرخی سیستانی درباره‌ی فرخی سیستانی

ابوالحسن علی بن جولوغ فرخی سیستانی شاعر بزرگ ایرانی اواخر سدهٔ چهارم و اوایل سدهٔ پنجم هجری قمری است. وی علاوه بر تسلط بر شعر و ادب در موسیقی نیز مهارت داشت و بدین وسیله توانست به دربار ابوالمظفر شاه چغانیان و سپس به دربار سلطان محمود غزنوی راه یابد و منزلتی والا بدست آورد. فرخی را یکی از بهترین قصیده‌سرایان ایرانی می‌...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.