پرش به محتوای اصلی
فرخی سیستانی فرخی سیستانی

رباعیات

شمارهٔ ۱۶

ای ساده گل و ساده می و ساده شکر

زین کار که با تو کردم اندوه مخور

چندان باشدکه به شوی جان پدر

حال تو دگر گردد و کار تو دگر

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۸ای گلبن نو رسیده در باغ بهار
  2. شمارهٔ ۱۹یک خانه بتانند به جای اندر خور
  3. شمارهٔ ۲۰زلف و خط آن سرو قد سیمین بر
  4. شمارهٔ ۲۱صد بار ز من شنیده بودی کم و بیش
  5. شمارهٔ ۲۲تا با تو به صلح گشتم ای مایه جنگ
  6. شمارهٔ ۲۳یاری بودی سخت بآیین و بسنگ
  7. شمارهٔ ۲۴یا ما سر خصم را بکوبیم به سنگ
  8. شمارهٔ ۲۵هر چند که از تو بوسه یابم گه بام
همه‌ی رباعیات ←

فرخی سیستانی درباره‌ی فرخی سیستانی

ابوالحسن علی بن جولوغ فرخی سیستانی شاعر بزرگ ایرانی اواخر سدهٔ چهارم و اوایل سدهٔ پنجم هجری قمری است. وی علاوه بر تسلط بر شعر و ادب در موسیقی نیز مهارت داشت و بدین وسیله توانست به دربار ابوالمظفر شاه چغانیان و سپس به دربار سلطان محمود غزنوی راه یابد و منزلتی والا بدست آورد. فرخی را یکی از بهترین قصیده‌سرایان ایرانی می‌...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.