پرش به محتوای اصلی
امیرعلیشیر نوایی امیرعلیشیر نوایی

رباعیات

شمارهٔ ۷

تا شد به هوای عشق آن ماه لقا

اشکم دریا از جگر خون پالا

گریند به حال من درین رنج و عنا

مرغان هوا و ماهیان دریا

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۹در بحر سرشکم از نجوب است حباب
  2. شمارهٔ ۱۰آئین طلب ز خود پسندان مطلب
  3. شمارهٔ ۱۱در غربتم افتاده ز هجران حبیب
  4. شمارهٔ ۱۲هر لحظه گر از چرخ جفایی رسدت
  5. شمارهٔ ۱۳تا کی ستم و محنت هجران کشمت
  6. شمارهٔ ۱۴دل نیست که در زلف پریشان تو نیست
  7. شمارهٔ ۱۵در جام بلورین می همچون یاقوت
  8. شمارهٔ ۱۶ضعفم را آن میان چون مو باعث
همه‌ی رباعیات ←

امیرعلیشیر نوایی درباره‌ی امیرعلیشیر نوایی

میرنظام‌الدین علی‌شیر نوایی (زادهٔ ۸۴۴ ه‍.ق در هرات - درگذشتهٔ ۹۰۶ ه‍.ق) شاعر، دانشمند و سیاستمدار برجسته روزگار فرمانروایی تیموریان و معاصر سلطان حسین بایقرا (۸۴۴ – ۹۱۱ ه‍.ق) بوده است. او مردی نیکوصفت و دانشمند و شاعر بوده اشعار بسیاری به دو زبان فارسی و جغتایی دارد؛ به همین جهت مشهور به «ذواللسانین» بود. تخلص او در...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.