پرش به محتوای اصلی
امیرعلیشیر نوایی امیرعلیشیر نوایی

غزلیات

شمارهٔ ۱۲۸ - تتبع خواجه

باد با طره دلدار بهر تار چه کرد

زیر هر تار به دلهای گرفتار چه کرد؟

صورتش کرد چو آراسته مشاطه صنع

وه که در گونه آن عارض و رخسار چه کرد

با همه سنگدلی رحم کنی گردانی

که شب هجر تو با روز من زار چه کرد؟

روح بخش است لبت خازن حکمت یا رب

درج در جوهر آن لعل شکربار چه کرد؟

عکسی از لمعه لعل لب شیرین چو به کوه

پرتو افکند به فرهاد جگر خوار چه کرد؟

منع ازان زلف مکن شیخ که در گردن جان

پیر دیرم بجز آن حلقه زنار چه کرد؟

عقل در وضع فلک پی نبرد بین که حکیم

حل این نکته باندیشه بسیار چه کرد؟

همه ذوقست و صفا تعبیه معمار قضا

وه که در چار حد کلبه خمار چه کرد؟

فانی آمد به سوی میکده چون اهل صلاح

گر نشد رهن به می خرقه و دستار چه کرد؟

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۳۰ - تتبع خواجهمرا دل از خرابات مغان بیرون نخواهد شد
  2. شمارهٔ ۱۳۱ - تتبع خواجهبیا که لشکر دی خیل سبزه غارت کرد
  3. شمارهٔ ۱۳۲ - تتبع خواجهدوش در میخانه جانان همدم عشاق بود
  4. شمارهٔ ۱۳۳ - در طور شیخ کمالملمع خرقه‌ام از وصله‌ها بادپالا شد
  5. شمارهٔ ۱۳۴ - مخترعآن قلندروَش که سویش دل به پاکی می‌کشد
  6. شمارهٔ ۱۳۵ - تتبع خواجهآن بیوفا چه شد که نظر سوی ما کند
  7. شمارهٔ ۱۳۶ - مخترعلبت که برگ گل تر به باده آمیزد
  8. شمارهٔ ۱۳۷ - تتبع خواجهرندان که عزم سیر به کوی مغان کنند
همه‌ی غزلیات ←

امیرعلیشیر نوایی درباره‌ی امیرعلیشیر نوایی

میرنظام‌الدین علی‌شیر نوایی (زادهٔ ۸۴۴ ه‍.ق در هرات - درگذشتهٔ ۹۰۶ ه‍.ق) شاعر، دانشمند و سیاستمدار برجسته روزگار فرمانروایی تیموریان و معاصر سلطان حسین بایقرا (۸۴۴ – ۹۱۱ ه‍.ق) بوده است. او مردی نیکوصفت و دانشمند و شاعر بوده اشعار بسیاری به دو زبان فارسی و جغتایی دارد؛ به همین جهت مشهور به «ذواللسانین» بود. تخلص او در...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.