پرش به محتوای اصلی
امیرعلیشیر نوایی امیرعلیشیر نوایی

غزلیات

شمارهٔ ۱۰۸ - تتبع شیخ

نیست یکدل کز جفای چشم او بیمار نیست

یا که چشمی کز غم دل تا سحر بیدار نیست

گرچه ناهمواری گردون برون از غایت است

در جفا چون آن مه بی مهر ناهموار نیست

وصل خاصان را بود کنج غم و مرغ دلم

تا بود ویران مقام جغد در گلزار نیست

نبود اندر عشق با فرهاد و شیرین نسبتم

زانکه با اهل خرد دیوانگان را کار نیست

گر شبی از شدت هجران ز عشق آیم به تنگ

باز تا وقت سحر کارم جز استغفار نیست

تار ادبارم بگردن زهد و دین از من مجوی

ای مقیم دیر دان کین رشته زنار نیست

نیست شد فانی دران کو از خیالش ای رقیب

دست کوته کن تو هم او را همان پندار نیست

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۱۰ - ایضا لهگاه خندیدن لبت آب حیات و قند ریخت
  2. شمارهٔ ۱۱۱ - تتبع مخدومیباز در دیر مغان عربده مستانست
  3. شمارهٔ ۱۱۲ - تتبع مخدومیخط بر فراز لعل تو از مشک ناب چیست؟
  4. شمارهٔ ۱۱۳ - تتبع شیخباشدم خرمی از هر چه درین عالم ازوست
  5. شمارهٔ ۱۱۴ - تتبع مخدوم در طور خواجهبیا که پیر مغان در سبو شراب انداخت
  6. شمارهٔ ۱۱۵ - مخترعاگر ز عین جفا چشم او دلم بشکست
  7. شمارهٔ ۱۱۶ - در طور خواجهبیا که پیر مغان جام پر ز صهبا ساخت
  8. شمارهٔ ۱۱۷ - در طور خواجهصبح ساقی بهر رندان ساغر گلفام ریخت
همه‌ی غزلیات ←

امیرعلیشیر نوایی درباره‌ی امیرعلیشیر نوایی

میرنظام‌الدین علی‌شیر نوایی (زادهٔ ۸۴۴ ه‍.ق در هرات - درگذشتهٔ ۹۰۶ ه‍.ق) شاعر، دانشمند و سیاستمدار برجسته روزگار فرمانروایی تیموریان و معاصر سلطان حسین بایقرا (۸۴۴ – ۹۱۱ ه‍.ق) بوده است. او مردی نیکوصفت و دانشمند و شاعر بوده اشعار بسیاری به دو زبان فارسی و جغتایی دارد؛ به همین جهت مشهور به «ذواللسانین» بود. تخلص او در...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.