پرش به محتوای اصلی
فلکی شروانی فلکی شروانی

رباعیات

شمارهٔ ۲

با من چو بخندید خوش آن در خوشاب

بر خنده ز شرم دست را کرد نقاب

لعل لب او ز پشت دست پرتاب

می تافت چو از جام بلورین مهتاب

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۴تا خاطر من دست چپ از راست شناخت
  2. شمارهٔ ۵دیدار تو اصل نیک پیوندیهاست
  3. شمارهٔ ۶گر خصم تو را فلک غروری بدهد
  4. شمارهٔ ۷چون دست نمی رسد به سودای امید
  5. شمارهٔ ۸تا گشت رخت روشنی اندوز از روز
  6. شمارهٔ ۹کوشیدم و دُردِ دَرد تو نوشیدم
  7. شمارهٔ ۱۰در آرزوی یافتن کام از تو
همه‌ی رباعیات ←

فلکی شروانی درباره‌ی فلکی شروانی

ابو النظام محمد فلکی شروانی (زاده تقریباً ۵۰۱ ه، درگذشته ۵۴۰ ه) شاعر پارسی‌گوی ایرانی از قرن ششم هجری است. وفات او به نقل تقی‌الدین کاشی در ۵۸۷ هجری قمری و به گفتهٔ بعضی در ۵۷۷ هجری قمری بوده‌است. نام او به روایت اکثر تذکره‌نویسان محمد و لقبش نجم‌الدین یا افصح‌الدین می‌باشد و «فلکی » از آن روی تخلص میکرد که در اوایل ع...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.