پرش به محتوای اصلی
فلکی شروانی فلکی شروانی

رباعیات

شمارهٔ ۶

گر خصم تو را فلک غروری بدهد

زآن پس که تو را ملک سروری بدهد

هنگام زوال ملک او باشد از آنک

چون خواست چراغ مرد نوری بدهد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۸تا گشت رخت روشنی اندوز از روز
  2. شمارهٔ ۹کوشیدم و دُردِ دَرد تو نوشیدم
  3. شمارهٔ ۱۰در آرزوی یافتن کام از تو
همه‌ی رباعیات ←

فلکی شروانی درباره‌ی فلکی شروانی

ابو النظام محمد فلکی شروانی (زاده تقریباً ۵۰۱ ه، درگذشته ۵۴۰ ه) شاعر پارسی‌گوی ایرانی از قرن ششم هجری است. وفات او به نقل تقی‌الدین کاشی در ۵۸۷ هجری قمری و به گفتهٔ بعضی در ۵۷۷ هجری قمری بوده‌است. نام او به روایت اکثر تذکره‌نویسان محمد و لقبش نجم‌الدین یا افصح‌الدین می‌باشد و «فلکی » از آن روی تخلص میکرد که در اوایل ع...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.