پرش به محتوای اصلی
بابافغانی بابافغانی

مفردات

شمارهٔ ۹

هر نفست با کسی شوخی و بی باکیست

جان مرا سوختی این چه هوسناکیست

ادامه‌ی مفردات

  1. شمارهٔ ۱۱بود بیجان آینه از هجر روی روشنش
  2. شمارهٔ ۱۲داغ داغم از هوای دوزخ و فکر بهشت
  3. شمارهٔ ۱۳بتان با هم حکایت‌های شیرین بر زبان دارند
  4. شمارهٔ ۱۴اگر چه میکده بسیار و باده ارزانست
  5. شمارهٔ ۱۵چو برگ لاله سموم غمت گداخت مرا
  6. شمارهٔ ۱۶نماید تیره‌گون آیینهٔ بی‌روی نکوی او
  7. شمارهٔ ۱۷چراغ خلوتم ای باد کشتی بی‌محل امشب
  8. شمارهٔ ۱۸بمیرم، چند بر مقصود بخت واژگون باشم
همه‌ی مفردات ←

بابافغانی درباره‌ی بابافغانی

بابا فغانی شیرازی از آخرین شاعران سبک عراقی در سدهٔ نهم هجری بود که برخی او را از پیشگامان سبک هندی و به ویژه سبک وقوع در شعر فارسی می‌دانند. و در جوانی به هرات سفر کرد و به ملاقات جامی رسید. از طریق او با عرفان آشنا شد. پس از چندی به آذربایجان و سپس به خراسان و فسا رفت و در آخر در طوس ساکن شد. در سال آخر عمر از میگسار...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.