پرش به محتوای اصلی
بابافغانی بابافغانی

مفردات

شمارهٔ ۱۸

بمیرم، چند بر مقصود بخت واژگون باشم

ز من معشوق سامان جوید و من در جنون باشم

ادامه‌ی مفردات

  1. شمارهٔ ۲۰تا به عشق تو سر در آوردم
  2. شمارهٔ ۲۱ز غم می سوزم و یک لحظه آرامی نمی بینم
  3. شمارهٔ ۲۲چو مجنون گر به صحرا افتم از شوق رخت روزی
  4. شمارهٔ ۲۳به غیر از مه ندارد کس خبر از ناله و آهم
  5. شمارهٔ ۲۴دلگرمی افزون می شود دور از مهی چون هر شبم
  6. شمارهٔ ۲۵تا کرد سیب با ذقن او سخن برون
  7. شمارهٔ ۲۶زده ام ز عشق شمعی بخود آتشی بخامی
  8. شمارهٔ ۲۷ز پیش چشم گریان عزم رفتن چون کند یارم
همه‌ی مفردات ←

بابافغانی درباره‌ی بابافغانی

بابا فغانی شیرازی از آخرین شاعران سبک عراقی در سدهٔ نهم هجری بود که برخی او را از پیشگامان سبک هندی و به ویژه سبک وقوع در شعر فارسی می‌دانند. و در جوانی به هرات سفر کرد و به ملاقات جامی رسید. از طریق او با عرفان آشنا شد. پس از چندی به آذربایجان و سپس به خراسان و فسا رفت و در آخر در طوس ساکن شد. در سال آخر عمر از میگسار...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.