پرش به محتوای اصلی
بابافغانی بابافغانی

مفردات

شمارهٔ ۲۲

چو مجنون گر به صحرا افتم از شوق رخت روزی

به جز خورشید بر بالین نبینم هیچ دلسوزی

ادامه‌ی مفردات

  1. شمارهٔ ۲۴دلگرمی افزون می شود دور از مهی چون هر شبم
  2. شمارهٔ ۲۵تا کرد سیب با ذقن او سخن برون
  3. شمارهٔ ۲۶زده ام ز عشق شمعی بخود آتشی بخامی
  4. شمارهٔ ۲۷ز پیش چشم گریان عزم رفتن چون کند یارم
  5. شمارهٔ ۲۸چنان در مجلس می عشوهٔ ساقی کند مستم
  6. شمارهٔ ۲۹چو شب ظلمت شود در کوی او از دود آه من
  7. شمارهٔ ۳۰نیست در آتش غمت گریه ز روی اضطراب
  8. شمارهٔ ۳۱ز راه آن حرم گردی چو در پیراهنم گیرد
همه‌ی مفردات ←

بابافغانی درباره‌ی بابافغانی

بابا فغانی شیرازی از آخرین شاعران سبک عراقی در سدهٔ نهم هجری بود که برخی او را از پیشگامان سبک هندی و به ویژه سبک وقوع در شعر فارسی می‌دانند. و در جوانی به هرات سفر کرد و به ملاقات جامی رسید. از طریق او با عرفان آشنا شد. پس از چندی به آذربایجان و سپس به خراسان و فسا رفت و در آخر در طوس ساکن شد. در سال آخر عمر از میگسار...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.