بابافغانی
شمارهٔ ۲۷
ز پیش چشم گریان عزم رفتن چون کند یارم
ز جان خود کنم قطع نظر وز دیده خون بارم
بابافغانی
ادامه‌ی مفردات
- شمارهٔ ۲۹چو شب ظلمت شود در کوی او از دود آه من
- شمارهٔ ۳۰نیست در آتش غمت گریه ز روی اضطراب
- شمارهٔ ۳۱ز راه آن حرم گردی چو در پیراهنم گیرد
- شمارهٔ ۳۲گرمی مجلس از نفس دلکش منست
- شمارهٔ ۳۳دوست دشمن گشت و مهرم در دل همدم نماند
- شمارهٔ ۳۴وقتست که با خوبان در باغ گذار آرم
- شمارهٔ ۳۵چو میرم شمع من گر بر مزارم پرتو اندازد
- شمارهٔ ۳۶خوش آن ساعت که در آیینه می‌دیدیم ترا ای ماه
درباره‌ی بابافغانی
بابا فغانی شیرازی از آخرین شاعران سبک عراقی در سدهٔ نهم هجری بود که برخی او را از پیشگامان سبک هندی و به ویژه سبک وقوع در شعر فارسی می‌دانند. و در جوانی به هرات سفر کرد و به ملاقات جامی رسید. از طریق او با عرفان آشنا شد. پس از چندی به آذربایجان و سپس به خراسان و فسا رفت و در آخر در طوس ساکن شد. در سال آخر عمر از میگسار...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.