پرش به محتوای اصلی
بابافغانی بابافغانی

مفردات

شمارهٔ ۳۶

خوش آن ساعت که در آیینه می‌دیدیم ترا ای ماه

تو هردم جلوه می‌کردی و من هم می‌کشیدم آه

ادامه‌ی مفردات

  1. شمارهٔ ۳۸خوبی چنانکه از تو صبوری نمی توان
  2. شمارهٔ ۳۹ز تو چونکه بیوفایی چه خوشست دور بودن
  3. شمارهٔ ۴۰مده ساقی پیاپی جام و بیهوشم مساز امشب
  4. شمارهٔ ۴۱آه کز جلوه ی نازک بدنی مست شدم
  5. شمارهٔ ۴۲مردم دیده ی من حلقه ی موی تو چو دید
  6. شمارهٔ ۴۳ز مهر و ماه بگذشتی به گاه جلوه در خوبی
  7. شمارهٔ ۴۴بدل خیال تو دارم خراب چون نشوم
  8. شمارهٔ ۴۵عیدست و عیش من برخش جان سپردنست
همه‌ی مفردات ←

بابافغانی درباره‌ی بابافغانی

بابا فغانی شیرازی از آخرین شاعران سبک عراقی در سدهٔ نهم هجری بود که برخی او را از پیشگامان سبک هندی و به ویژه سبک وقوع در شعر فارسی می‌دانند. و در جوانی به هرات سفر کرد و به ملاقات جامی رسید. از طریق او با عرفان آشنا شد. پس از چندی به آذربایجان و سپس به خراسان و فسا رفت و در آخر در طوس ساکن شد. در سال آخر عمر از میگسار...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.