پرش به محتوای اصلی
بابافغانی بابافغانی

مفردات

شمارهٔ ۳۴

وقتست که با خوبان در باغ گذار آرم

هم سرو ببر گیرم و هم گل بکنار آرم

ادامه‌ی مفردات

  1. شمارهٔ ۳۶خوش آن ساعت که در آیینه می‌دیدیم ترا ای ماه
  2. شمارهٔ ۳۷هر ناوک مژگان که دلم در نظر آرد
  3. شمارهٔ ۳۸خوبی چنانکه از تو صبوری نمی توان
  4. شمارهٔ ۳۹ز تو چونکه بیوفایی چه خوشست دور بودن
  5. شمارهٔ ۴۰مده ساقی پیاپی جام و بیهوشم مساز امشب
  6. شمارهٔ ۴۱آه کز جلوه ی نازک بدنی مست شدم
  7. شمارهٔ ۴۲مردم دیده ی من حلقه ی موی تو چو دید
  8. شمارهٔ ۴۳ز مهر و ماه بگذشتی به گاه جلوه در خوبی
همه‌ی مفردات ←

بابافغانی درباره‌ی بابافغانی

بابا فغانی شیرازی از آخرین شاعران سبک عراقی در سدهٔ نهم هجری بود که برخی او را از پیشگامان سبک هندی و به ویژه سبک وقوع در شعر فارسی می‌دانند. و در جوانی به هرات سفر کرد و به ملاقات جامی رسید. از طریق او با عرفان آشنا شد. پس از چندی به آذربایجان و سپس به خراسان و فسا رفت و در آخر در طوس ساکن شد. در سال آخر عمر از میگسار...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.