پرش به محتوای اصلی
بابافغانی بابافغانی

مفردات

شمارهٔ ۱۳

بتان با هم حکایت‌های شیرین بر زبان دارند

به شکل طوطیان دایم شکرها در دهان دارند

ادامه‌ی مفردات

  1. شمارهٔ ۱۵چو برگ لاله سموم غمت گداخت مرا
  2. شمارهٔ ۱۶نماید تیره‌گون آیینهٔ بی‌روی نکوی او
  3. شمارهٔ ۱۷چراغ خلوتم ای باد کشتی بی‌محل امشب
  4. شمارهٔ ۱۸بمیرم، چند بر مقصود بخت واژگون باشم
  5. شمارهٔ ۱۹به دور لاله چون ابر بهاران رو به صحرا کن
  6. شمارهٔ ۲۰تا به عشق تو سر در آوردم
  7. شمارهٔ ۲۱ز غم می سوزم و یک لحظه آرامی نمی بینم
  8. شمارهٔ ۲۲چو مجنون گر به صحرا افتم از شوق رخت روزی
همه‌ی مفردات ←

بابافغانی درباره‌ی بابافغانی

بابا فغانی شیرازی از آخرین شاعران سبک عراقی در سدهٔ نهم هجری بود که برخی او را از پیشگامان سبک هندی و به ویژه سبک وقوع در شعر فارسی می‌دانند. و در جوانی به هرات سفر کرد و به ملاقات جامی رسید. از طریق او با عرفان آشنا شد. پس از چندی به آذربایجان و سپس به خراسان و فسا رفت و در آخر در طوس ساکن شد. در سال آخر عمر از میگسار...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.