پرش به محتوای اصلی
بابافغانی بابافغانی

مفردات

شمارهٔ ۶

دمی کز تن جدا سازد سرم تیغ جفای تو

تن زارم روان در سجده افتد پیش پای تو

ادامه‌ی مفردات

  1. شمارهٔ ۸تو در خوابی و من گرد سرت در ناله و زاری
  2. شمارهٔ ۹هر نفست با کسی شوخی و بی باکیست
  3. شمارهٔ ۱۰هرکه دارد در دهان چون غنچهٔ سیراب زر
  4. شمارهٔ ۱۱بود بیجان آینه از هجر روی روشنش
  5. شمارهٔ ۱۲داغ داغم از هوای دوزخ و فکر بهشت
  6. شمارهٔ ۱۳بتان با هم حکایت‌های شیرین بر زبان دارند
  7. شمارهٔ ۱۴اگر چه میکده بسیار و باده ارزانست
  8. شمارهٔ ۱۵چو برگ لاله سموم غمت گداخت مرا
همه‌ی مفردات ←

بابافغانی درباره‌ی بابافغانی

بابا فغانی شیرازی از آخرین شاعران سبک عراقی در سدهٔ نهم هجری بود که برخی او را از پیشگامان سبک هندی و به ویژه سبک وقوع در شعر فارسی می‌دانند. و در جوانی به هرات سفر کرد و به ملاقات جامی رسید. از طریق او با عرفان آشنا شد. پس از چندی به آذربایجان و سپس به خراسان و فسا رفت و در آخر در طوس ساکن شد. در سال آخر عمر از میگسار...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.