پرش به محتوای اصلی
امامی هروی امامی هروی

اشعار دیگر

شمارهٔ ۱

ای خانه و ضمیر تو خورشید و تیر ملک

ای در نظام دور جهان دستگیر ملک

هم قدر تو شکوه ملوک و صدور دهر

هم صدر تو پناه صغیر و کبیر ملک

در فیض مکرمت قلمت تا شکیب داد

در صدر مملکت کرمت ناگزیر ملک

حصن حصین حزم تو قصر مشید جاه

قصر مشید جاه تو چرخ اثیر ملک

با روزگار دوش چه کرد اقتصار طبع

بخت جوان اهل هنر رای تیر ملک

گفتم بعز جاه که سر بر فلک کشید

دست سخا و مسند فضل از سریر ملک

گفت از شکوه دولت صاحبقران عهد

دستور شرق حاتم ثانی مشیر ملک

جان کرم، جهان معانی، ظهیر دین

مانند روغنست در اجزاء شیر ملک

پی امر تو مباد وضیع و شریف دهر

بی حکم تو مباد قلیل و کثیر ملک

تا ز آفتاب رأی تو کرد اقتباس نور

اجرام روشنند ز بدر منیر ملک

ادامه‌ی اشعار دیگر

  1. شمارهٔ ۳دوش خوابی دیده ام پیرایه تعبیر آن
  2. شمارهٔ ۴خردم دوش در مراتب فکر
  3. شمارهٔ ۵خدایگان صدور زمانه، مجد الملک
  4. شمارهٔ ۶گرت باید که دریابی به تحقیق
  5. شمارهٔ ۷کید حسود اگر به مثل کوه آهنست
  6. شمارهٔ ۸خمس و ثلث زوج و فردی را که ثلث خمس او
  7. شمارهٔ ۹بنگار سبک دوازده، ده را
  8. شمارهٔ ۱۰ستوده شمس دین ای صبح لفظت
همه‌ی اشعار دیگر ←

امامی هروی درباره‌ی امامی هروی

ملک‌الشعراء رضی‌الدین ابوعبدالله محمد بن ابی‌بکر بن عثمان هروی (وفات ۶۸۶ ه‍. ق) متخلص به امامی از شاعران ایرانی اوایل روزگار ایلخانی است. زادگاه او هرات بوده و مدح پادشاهان کرت را کرده است. او از شاعرانی است که در سدهٔ هفتم روش شاعران شرقی را در شعر خود حفظ کرد. وی با شیخ مصلح الدین سعدی شیرازی، خواجه مجدالدین همگر، ش...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.