پرش به محتوای اصلی
امامی هروی امامی هروی

اشعار دیگر

شمارهٔ ۷

کید حسود اگر به مثل کوه آهنست

بگدازد از مهابت چین جبین من

ور خبث جهل پرور او سحر سامریست

عاجز شود ز معجز رای رزین من

ثعبان سحر خبث اعادیست کلک نظم

از قوه کلیم کلام متین من

ادامه‌ی اشعار دیگر

  1. شمارهٔ ۹بنگار سبک دوازده، ده را
  2. شمارهٔ ۱۰ستوده شمس دین ای صبح لفظت
  3. شمارهٔ ۱۱زهی بپای تفکر بسیط عالم غیب
  4. شمارهٔ ۱۲ای جهانت بر جهانداری دلیل
  5. شمارهٔ ۱۳فروغ دیده ی معنی شهاب دولت و دنیا
  6. شمارهٔ ۱۴ای بصد برهان در بحث حقایق گردون
  7. شمارهٔ ۱۵دو نتیجه است در جهان وجود
  8. شمارهٔ ۱۶دلم ز روح سحرگه سوال کرد به لفظی
همه‌ی اشعار دیگر ←

امامی هروی درباره‌ی امامی هروی

ملک‌الشعراء رضی‌الدین ابوعبدالله محمد بن ابی‌بکر بن عثمان هروی (وفات ۶۸۶ ه‍. ق) متخلص به امامی از شاعران ایرانی اوایل روزگار ایلخانی است. زادگاه او هرات بوده و مدح پادشاهان کرت را کرده است. او از شاعرانی است که در سدهٔ هفتم روش شاعران شرقی را در شعر خود حفظ کرد. وی با شیخ مصلح الدین سعدی شیرازی، خواجه مجدالدین همگر، ش...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.