پرش به محتوای اصلی
امامی هروی امامی هروی

اشعار دیگر

شمارهٔ ۶

گرت باید که دریابی به تحقیق

وگر خواهی که بشناسی به برهان

نزول آیت توحید پیدا

سریر مسند تعریف پنهان

کمال حکمت اندر ملک تقوی

جمال معرفت در صدر ایمان

ز برهان طریقت، منبع فضل

ز قانون شریعت، بحر احسان

محیط نقطه عرفان، بمعنی

مدار مرکز معین، به عرفان

بمعنی صورت خلق پیمبر

بصورت معنی الفاظ یزدان

سپهدار ورع لشکر کش، فقر

جهان جان عالم، عالم جان

سر تاج خرد تاج سر جان

سپهر مهر تقوی خواجه عثمان

فلک قدری که در بحث حقایق

کند پیدا ز آتش آب حیوان

ملک خوئی که در کشف دقایق

ببیند موی سر در چشم امکان

زهی خار غرض بر کنده از بیخ

ز طرف جویبار انس انسان

زهی گوی تواضع برده از خلق

به یمن همت دارای دوران

هیمشه تا بر اهل معانی

نزاید آتش از گل، گل ز سندان

ترا اندر سرابستان معنی

گل صد برگ معنی باد خندان

ادامه‌ی اشعار دیگر

  1. شمارهٔ ۸خمس و ثلث زوج و فردی را که ثلث خمس او
  2. شمارهٔ ۹بنگار سبک دوازده، ده را
  3. شمارهٔ ۱۰ستوده شمس دین ای صبح لفظت
  4. شمارهٔ ۱۱زهی بپای تفکر بسیط عالم غیب
  5. شمارهٔ ۱۲ای جهانت بر جهانداری دلیل
  6. شمارهٔ ۱۳فروغ دیده ی معنی شهاب دولت و دنیا
  7. شمارهٔ ۱۴ای بصد برهان در بحث حقایق گردون
  8. شمارهٔ ۱۵دو نتیجه است در جهان وجود
همه‌ی اشعار دیگر ←

امامی هروی درباره‌ی امامی هروی

ملک‌الشعراء رضی‌الدین ابوعبدالله محمد بن ابی‌بکر بن عثمان هروی (وفات ۶۸۶ ه‍. ق) متخلص به امامی از شاعران ایرانی اوایل روزگار ایلخانی است. زادگاه او هرات بوده و مدح پادشاهان کرت را کرده است. او از شاعرانی است که در سدهٔ هفتم روش شاعران شرقی را در شعر خود حفظ کرد. وی با شیخ مصلح الدین سعدی شیرازی، خواجه مجدالدین همگر، ش...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.