پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

رباعیات

شمارهٔ ۷۰

ان روی چو افتاب در چشم منست

وانموی چو مشک ناب در چشم منست

دیدم بگه زوال خورشید رخش

زانلحظه هنوزم آب در چشم منست

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۷۲از راحت روزگار جز نامی نیست
  2. شمارهٔ ۷۳این برشده دولاب که گردد پیوست
  3. شمارهٔ ۷۴از روی تو با برگ سمن فرقی نیست
  4. شمارهٔ ۷۵ای آمده از جهان گزینم رویت
  5. شمارهٔ ۷۶ای کرده در آفاق روان جود توصیت
  6. شمارهٔ ۷۷آویختم ایجان دلکی در کویت
  7. شمارهٔ ۷۸انسان نه بدینصورت و شکل انسانست
  8. شمارهٔ ۷۹آن بت که سروردل و نور بصرست
همه‌ی رباعیات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.