پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

رباعیات

شمارهٔ ۷۳

این برشده دولاب که گردد پیوست

گاهیش بلند بینی و گاهی پست

هرچیز که هست نیست هرگز نشود

و آن نیز که نیست هم نخواهد شد هست

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۷۵ای آمده از جهان گزینم رویت
  2. شمارهٔ ۷۶ای کرده در آفاق روان جود توصیت
  3. شمارهٔ ۷۷آویختم ایجان دلکی در کویت
  4. شمارهٔ ۷۸انسان نه بدینصورت و شکل انسانست
  5. شمارهٔ ۷۹آن بت که سروردل و نور بصرست
  6. شمارهٔ ۸۰آنکس که جهان زوست جهان خود همه اوست
  7. شمارهٔ ۸۱انکس که ازوست نیش نوشم هم ازوست
  8. شمارهٔ ۸۲ایدل طلب دوست گرت عادت و خوست
همه‌ی رباعیات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.