پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

رباعیات

شمارهٔ ۷۷

آویختم ایجان دلکی در کویت

از طاق دو ابروت بیکتا مویت

تو جان منی و روشنست این همه را

کز تست حیاتم و نبینم رویت

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۷۹آن بت که سروردل و نور بصرست
  2. شمارهٔ ۸۰آنکس که جهان زوست جهان خود همه اوست
  3. شمارهٔ ۸۱انکس که ازوست نیش نوشم هم ازوست
  4. شمارهٔ ۸۲ایدل طلب دوست گرت عادت و خوست
  5. شمارهٔ ۸۳ایدل طلب کار جهان چیزی نیست
  6. شمارهٔ ۸۴آنم که فلک بنده مطواع منست
  7. شمارهٔ ۸۵ایخواجه اگر سپهر دون برکشدت
  8. شمارهٔ ۸۶آنمه سوی ما چون نظر سعد نداشت
همه‌ی رباعیات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.