پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

رباعیات

شمارهٔ ۸۴

آنم که فلک بنده مطواع منست

دیو از حشم و پری ز اتباع منست

من فخر بدینعالم خاکی نکنم

چون عالم قدس جمله اقطاع منست

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۸۶آنمه سوی ما چون نظر سعد نداشت
  2. شمارهٔ ۸۷ای لعل لبت مایه‌دهِ آب حیات
  3. شمارهٔ ۸۸از لاله تر روی تو خوش رنگترست
  4. شمارهٔ ۸۹ایدوست سر و پای فلک پیدا نیست
  5. شمارهٔ ۹۰آنرا که دل از عشق تو کور و کر نیست
  6. شمارهٔ ۹۱ایگل خجل از عارض چون نسترنت
  7. شمارهٔ ۹۲ای رنگرز این خوی بدت ننگی نیست
  8. شمارهٔ ۹۳ای سرمه چشم بنده خاک کویت
همه‌ی رباعیات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.