پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

رباعیات

شمارهٔ ۷

آنخواجه که سروریست بر خلق او را

هست اطلس آسمان کم از دلق او را

پیشش چو دوات هر که سر باز نشد

بر زد چو قلم دوده سر از حلق او را

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۹گر کار بکام آرزو نیست مرا
  2. شمارهٔ ۱۰دل باز بسوداش در انداخت مرا
  3. شمارهٔ ۱۱خوش نیست دل خسته ریش از تو جدا
  4. شمارهٔ ۱۲گل را بسحر نظر ربا کرد صبا
  5. شمارهٔ ۱۳تا بر تن آزرده تب افتاد مرا
  6. شمارهٔ ۱۴یا رب ز خرد مدار محروم مرا
  7. شمارهٔ ۱۵در وی زده ایم دست او داند و ما
  8. شمارهٔ ۱۶نائی که جمال دلستانست او را
همه‌ی رباعیات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.