پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

رباعیات

شمارهٔ ۶۷

آن بت که حدیث دلبری قصه اوست

مه در غم کاس از غم و از غصه اوست

آورد و نهاد بیضه ئی چندم پیش

دل گفت سپیده را که اینحصه اوست

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۶۹ایمظهر الطاف لطیفیت خوشست
  2. شمارهٔ ۷۰ان روی چو افتاب در چشم منست
  3. شمارهٔ ۷۱ای سرور عهد هرکه شمشیر تو بست
  4. شمارهٔ ۷۲از راحت روزگار جز نامی نیست
  5. شمارهٔ ۷۳این برشده دولاب که گردد پیوست
  6. شمارهٔ ۷۴از روی تو با برگ سمن فرقی نیست
  7. شمارهٔ ۷۵ای آمده از جهان گزینم رویت
  8. شمارهٔ ۷۶ای کرده در آفاق روان جود توصیت
همه‌ی رباعیات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.