پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

رباعیات

شمارهٔ ۵۹۲

ایدل تو مپندار بجانی زنده

لطفیست الهی که بدانی زنده

گر با تو بود جان بکجا دارد جای

ور بیتو بود پس بچه مانی زنده

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۵۹۴آمد بر من زلف مشوش کرده
  2. شمارهٔ ۵۹۵با عشق تو عقل را پریشانی به
  3. شمارهٔ ۵۹۶دائم سخن از صدق و صفا گفتن به
  4. شمارهٔ ۵۹۷ای ابروی چون کمان تو پیوسته
  5. شمارهٔ ۵۹۸دلدار من آنحوروش امروز بگاه
  6. شمارهٔ ۵۹۹از مال تو سائلان نکاهند بده
  7. شمارهٔ ۶۰۰دلدار مرا دید پریشان گشته
  8. شمارهٔ ۶۰۱هر کو نظر افکند بر آن روی چو ماه
همه‌ی رباعیات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.