پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

رباعیات

شمارهٔ ۵۵۴

دی بر سر خاک دوستی دلبر من

از دیده گلاب ریخت بر برگ سمن

گفتم مگری ندا کن آنرا که ترا

آورد بگریه تا زند چاک کفن

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۵۵۶با نرگس جادوی تو گفت ابن یمین
  2. شمارهٔ ۵۵۷رفتم بشما هنوز مایل دل من
  3. شمارهٔ ۵۵۸گه آتش غم شعله زند در دل من
  4. شمارهٔ ۵۵۹شاها چو نمیتوان گرفتن کم نان
  5. شمارهٔ ۵۶۰چون زلف بنفشه را صبا داد شکن
  6. شمارهٔ ۵۶۱هر چند بود کعبه اسلام کنون
  7. شمارهٔ ۵۶۲گر هست کسیکه حکم او هست روان
  8. شمارهٔ ۵۶۳در دیده دریا وشم آنجان جهان
همه‌ی رباعیات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.