پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

رباعیات

شمارهٔ ۵۶۲

گر هست کسیکه حکم او هست روان

پس هر چه کند بنده تو از بنده مدان

فارغ شده اند از بدو از نیک جهان

ممکن نبود وقوع تغییر در آن

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۵۶۴خواهم در زهد را ازین پس بستن
  2. شمارهٔ ۵۶۵مائیم ز جور فلک آینه گون
  3. شمارهٔ ۵۶۶جان باید و نان و نان نباید بیجان
  4. شمارهٔ ۵۶۷لعلت بشکر خنده همیبارد جان
  5. شمارهٔ ۵۶۸چون عاقبت الامر بباید مردن
  6. شمارهٔ ۵۶۹تا رفت ببرج آتشی کوکب من
  7. شمارهٔ ۵۷۰یکچند چراغ آرزوها پف کن
  8. شمارهٔ ۵۷۱ای مونس چشم من خیال رخ تو
همه‌ی رباعیات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.