ابن یمین
شمارهٔ ۵۶۰
چون زلف بنفشه را صبا داد شکن
دم بی می لاله رنگ گلبوی مزن
خاصه بمضاحک اندر آمد بلبل
وز خنده بماند غنچه را باز دهن
ابن یمین
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۵۶۲گر هست کسیکه حکم او هست روان
- شمارهٔ ۵۶۳در دیده دریا وشم آنجان جهان
- شمارهٔ ۵۶۴خواهم در زهد را ازین پس بستن
- شمارهٔ ۵۶۵مائیم ز جور فلک آینه گون
- شمارهٔ ۵۶۶جان باید و نان و نان نباید بیجان
- شمارهٔ ۵۶۷لعلت بشکر خنده همیبارد جان
- شمارهٔ ۵۶۸چون عاقبت الامر بباید مردن
- شمارهٔ ۵۶۹تا رفت ببرج آتشی کوکب من
درباره‌ی ابن یمین
امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.