پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

رباعیات

شمارهٔ ۴

از خرد و بزرگ هر که دیده‌ست مرا

بر مردم چشم خود گزیده‌ست مرا

گر بد منم آنها ز چه با من نیک اند

بس بد که توئی کز تو رسیده‌ست مرا

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۶ایزد بوجود از عدم آباد مرا
  2. شمارهٔ ۷آنخواجه که سروریست بر خلق او را
  3. شمارهٔ ۸ای ساقی گلرخ بیار آن آب آتش فام را
  4. شمارهٔ ۹گر کار بکام آرزو نیست مرا
  5. شمارهٔ ۱۰دل باز بسوداش در انداخت مرا
  6. شمارهٔ ۱۱خوش نیست دل خسته ریش از تو جدا
  7. شمارهٔ ۱۲گل را بسحر نظر ربا کرد صبا
  8. شمارهٔ ۱۳تا بر تن آزرده تب افتاد مرا
همه‌ی رباعیات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.