پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

قطعات

شمارهٔ ٨٧۴

مزن دم در آنچت گزیرست ازان

که حمل افتد این شیوه بر بیهشی

گر ایدون بمقدار گوئی سخن

ز خوی خوش خویش در رامشی

ور از حد برون میبری گفت را

بتیغ زبان خویش را میکشی

ز گفتن پشیمان بسی دیده ام

ندیدم پشیمان کسی از خامشی

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ٨٧۶مرا ز خدمت عالیجناب آصف عهد
  2. شمارهٔ ٨٧٧مربی چو محمود باشد گرم
  3. شمارهٔ ٨٧٨ندیده نان تو اندر جهان کسی هرگز
  4. شمارهٔ ٨٧٩ - القطعه فی الشعرنگار ما هر خم چون گره زند بر موی
  5. شمارهٔ ٨٨٠والا شهاب دولت و دین ایکه در کرم
  6. شمارهٔ ٨٨١همی گفتم از راه ضجرت شبی
  7. شمارهٔ ٨٨٢هرگز این آسمان سرگردان
  8. شمارهٔ ٨٨٣هر که در عالم رندی قدمی رفته بود
همه‌ی قطعات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.