پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

قطعات

شمارهٔ ٨٨١

همی گفتم از راه ضجرت شبی

نسیم صبا را بخواهشگری

که لطفی بود بی نهایت اگر

پیامی ز من سوی خسرو بری

کریم جهان انک گر حاتمش

بدیدی نکردی بجز چاکری

بهنگام فرصت بگو اینقدر

از آن پس که خدمت بجای آوری

که سمع شریفت همانا شنید

بفرخنده فالی و نیک اختری

که محمود با عنصری از کرم

چها کرد و موجب همین شاعری

تو بیشی و من بنده هم کم نیم

ز محمود غازی و از عنصری

اگر حرفه الفضل مانع نشد

چرا سوی ابن یمین ننگری

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ٨٨٣هر که در عالم رندی قدمی رفته بود
  2. شمارهٔ ٨٨۴هر چه در دولت تو ساخته اند
  3. شمارهٔ ٨٨۵هزار اهل مروت در آمدند از پای
  4. شمارهٔ ٨٨۶یکی پرسید ز افلاطون بگاه نزع کای دانا
  5. شمارهٔ ٨٨٧یاد ایامی که دروی صاحب صاحبقران
  6. شمارهٔ ٨٨٨یعلم الله که در وفا داری
همه‌ی قطعات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.