پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

قطعات

شمارهٔ ٨٣۵

دلا تفرج فردوس اگر همی طلبی

بیا و نزهت فردوس بین در این طنبی

ببین زپر تو جام پر از عجایب او

بچرخ آنیه گون بر هزار بوالعجبی

چو گفتمش طنبی عقل رهنمایم گفت

که عاقلان شمرند اینسخن ز بی ادبی

دگر مگو طنبی خلد گویش از پی انک

چو اهل خلد درو سال و ماه در طربی

بگوی کین وطن جانفزای همچو بهشت

بیابی آنچه در او آرزوی دل طلبی

همیشه باد مزین بدان وزیر که اوست

پناه ملک چه موروثی و چه مکتسبی

علاء دولت و ملت محمد آنکه ازوست

رواج دولت و دین محمد عربی

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ٨٣٧دلا پاس این یکسخن گوش دار
  2. شمارهٔ ٨٣٨دست اگر در دهان شیر کنی
  3. شمارهٔ ٨٣٩ز بهر خوشدلی خویش درون دنیا را
  4. شمارهٔ ٨۴٠ز مستی عشق ار خرد یار تست
  5. شمارهٔ ٨۴١ز مخلوق کاری گشایش نگیرد
  6. شمارهٔ ٨۴٢زر بسیار چه حاجت که کنی صرف بر آنک
  7. شمارهٔ ٨۴٣زنهار قصد کندن بیخ کسان مکن
  8. شمارهٔ ٨۴۴سیرت آزادگان از سفلگان هرگز مجوی
همه‌ی قطعات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.