پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

قطعات

شمارهٔ ٨٢٣

جلال دولت و دین آصف سلیمان فر

خدیو کشور اهل هنر امیر علی

فلک چو یاد وزیران کند توئی که بود

یکیش صاحب کافی دگر امیر علی

جهان پیر دگر باره نوجوان گردد

ز ناز آنکه فتادش پسر امیر علی

کمینه بنده عالی جنابش ابن یمین

که دارد از بد و نیکش خبر امیر علی

شبی نشسته بامید روز بهروزی

بر آستانه جمشید فر امیر علی

شکایتی دو سه از روزگار گفت و شنود

کسی بدرگه والا گهر امیر علی

چه گفت گفت که این بنده محکم از کارت

کس دگر نگشاید مگر امیر علی

همین بسست که یکره بحال تو زکرم

کند بعین عنایت نظر امیر علی

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ٨٢۵چه خوش بودی ایدل درین دیر فانی
  2. شمارهٔ ٨٢۶چهار چیز بچار دگر بود محتاج
  3. شمارهٔ ٨٢٧چهار چیزست آئین مردم هنری
  4. شمارهٔ ٨٢٨چون رسد روزی به وقت خویشتن
  5. شمارهٔ ٨٢٩چنان زندگانی کن ای نیک رای
  6. شمارهٔ ٨٣٠خداوندا همیشه بود ما را
  7. شمارهٔ ٨٣١خسروا قدرت آن بینمت از لطف خدای
  8. شمارهٔ ٨٣٢خداوندا بر این عالیجنابت
همه‌ی قطعات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.