پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

قطعات

شمارهٔ ٧٩٣

اگر چه ابر بلای سپهر زنگاری

فشاند بر گل زردم سرشک گلناری

هنوز همت ما سر بدان فرو نارد

کزو برم بر کس قصه ستمکاری

دلا نصیحت ابن یمین بجان بپذیر

که تا چو عقل شوی شهره در نکو کاری

چو زلف ماهرخان با همه پریشانی

مباش غافل و فارغ دمی ز دلداری

که عالمی بر دانا بدان نمیارزد

که بهر آن دل آزاده ئی بیازاری

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ٧٩۵آنکس که بود بعلم و حکمت عالی
  2. شمارهٔ ٧٩۶اگر بروی ترش کار فقر راست شدی
  3. شمارهٔ ٧٩٧ایدل ار چشم عقل بگشائی
  4. شمارهٔ ٧٩٨ایدل نصیحتی کنم ار زانکه بشنوی
  5. شمارهٔ ٧٩٩اگر به جستن کار شگرف می‌خواهی
  6. شمارهٔ ٨٠٠این بزرگان که بنوخاستگان مشهورند
  7. شمارهٔ ٨٠١افضل عالم حکیم ای آنکه رای روشنت
  8. شمارهٔ ٨٠٢ای صاحبی که یابد از لطف دلگشایت
همه‌ی قطعات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.