پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

قطعات

شمارهٔ ۶٨۴

کسی که نیک نهاد آمد از بدایت کار

ز خود چگونه پسند آیدش بدی کردن

چو سیرت ملکی میتوان گرفت بجهد

نشان همت قاصر بود ددی کردن

بکوش در ره احسان که آن بود با حق

تجارتی ز پی سود ده صدی کردن

بهوش باش که پیری رسید ابن یمین

گذشت وقت جوانی و بیخودی کردن

شباب فرع جنونست و شیب اصل خرد

جنون قبیح بود وقت بخردی کردن

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۶٨۶گشتست طبیعت گروهی
  2. شمارهٔ ۶٨٧گفتند چو هست رزق مقسوم
  3. شمارهٔ ۶٨٨گر ثواب و عقاب خواهد بود
  4. شمارهٔ ۶٨٩مهر سپهر رفعت و دارای مملکت
  5. شمارهٔ ۶٩٠مرا هفتاد و پنج از عمر بگذشت
  6. شمارهٔ ۶٩١می نوش و شادباش و طرب کن که دمبدم
  7. شمارهٔ ۶٩٢مرد نا آزموده را زنهار
  8. شمارهٔ ۶٩٣مجلس دستور ایران است یا خلد برین
همه‌ی قطعات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.