پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

قطعات

شمارهٔ ۶٨٧

گفتند چو هست رزق مقسوم

زحمت چه کشی ز بهر جستن

گفتم که بلی ولی ازین پیش

گشتست حواله گه معین

روزی یکی بمصر و شامست

و آن دگری بروم و ارمن

از بنده مبین تو این تکاپوی

کین حکم خدای راند بر من

بی هیچ شکی نفاذ یابد

حکمی که کند خدای ذوالمن

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۶٨٩مهر سپهر رفعت و دارای مملکت
  2. شمارهٔ ۶٩٠مرا هفتاد و پنج از عمر بگذشت
  3. شمارهٔ ۶٩١می نوش و شادباش و طرب کن که دمبدم
  4. شمارهٔ ۶٩٢مرد نا آزموده را زنهار
  5. شمارهٔ ۶٩٣مجلس دستور ایران است یا خلد برین
  6. شمارهٔ ۶٩۴منت ایزد را که گردون گر که یکچندی مرا
  7. شمارهٔ ۶٩۵منم ابن یمین کالماس فکر من
  8. شمارهٔ ۶٩۶مقصد ز کاخ و صفه و ایوان نگاشتن
همه‌ی قطعات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.