پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

قطعات

شمارهٔ ۶٩۶

مقصد ز کاخ و صفه و ایوان نگاشتن

کاشانه های سر بفلک برفراشتن

گلهای دلفریب و درختان میوه دار

در باغ و بوستان ز ره عیش کاشتن

دانی چراست؟ تا بمراد دل اندر آن

یک لحظه دوستی بتوان شاد داشتن

ورنه کدام مردم عاقل بنا کند

هرگز عمارتی که بباید گذاشتن؟

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۶٩٨ندانم از چه بکینم میان ببست سپهر
  2. شمارهٔ ۶٩٩نبود مهتری بروز و بشب
  3. شمارهٔ ٧٠٠وزیر شاه نشان حالم ار بدانستی
  4. شمارهٔ ٧٠١هر چند روزگار کند پست مرد را
  5. شمارهٔ ٧٠٢هر کسی را چنانکه هست بدان
  6. شمارهٔ ٧٠٣هدهد ار افسر به سر بر می‌نهد
  7. شمارهٔ ٧٠۴هر کرا یاد بنده میآید
  8. شمارهٔ ٧٠۵هیچ دانی که مردمی چه بود
همه‌ی قطعات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.