پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

قطعات

شمارهٔ ٧٠٠

وزیر شاه نشان حالم ار بدانستی

براستی که نیم کج طریق چون فرزین

بپای پیل حوادث سرم نگشتی پست

زیادتی نرسیدیم از سپهر برین

ز بهر یکدو سه من می که آنجوان خوردست

بر اسب کینش سواری نمیرسد چندین

بده هزار حیل حاسدان چنان کردند

که نور بازگرفت از من آفتاب زمین

طویل باد حیاتت که تا بدولت تو

بیک پیاده فکرت که راند ابن یمین

هزار بند که منصوبه اعادی بست

ز هم گشاید و یابد ز دوستان تحسین

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ٧٠٢هر کسی را چنانکه هست بدان
  2. شمارهٔ ٧٠٣هدهد ار افسر به سر بر می‌نهد
  3. شمارهٔ ٧٠۴هر کرا یاد بنده میآید
  4. شمارهٔ ٧٠۵هیچ دانی که مردمی چه بود
  5. شمارهٔ ٧٠۶هر که آزردی بکینش زو مدار امید مهر
  6. شمارهٔ ٧٠٧هر که او را تواضعی کردی
  7. شمارهٔ ٧٠٨هست کار سعادت دنیا
  8. شمارهٔ ٧٠٩هر که نه بر دین تست کالعدمش فرض کن
همه‌ی قطعات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.