پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

قطعات

شمارهٔ ۵٧٢

هر کرا طالع مساعد نیست

هر چه او کرد و گفت نا مقبول

مردی وجود او جنون و تلف

زهد و فضلش همه فساد و فضول

و آنکه اقبال رهنمای ویست

میرود تا به پیشگاه قبول

مختصر تر بگویم ابن یمین

تا نگردند اهل عقل ملول

هر چه مدبر کند همه مردود

و آنچه مقبل کند همه مقبول

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۵٧۴هر چه آن آشکار نتوان کرد
  2. شمارهٔ ۵٧۵هفتاد سالگی که دو چندانت عمر باد
  3. شمارهٔ ۵٧۶ای دل ار گوش سوی من داری
  4. شمارهٔ ۵٧٧ایهنرمند نامجوی پسر
  5. شمارهٔ ۵٧٨این منم باز که در باغ بهشت افتادم
  6. شمارهٔ ۵٧٩آنکسانرا که بمقدار جوی نیست هنر
  7. شمارهٔ ۵٨٠بجای هیچکس اندر زمانه بد نکنم
  8. شمارهٔ ۵٨١بهفته ئی که جدا گشته ام ز خدمت تو
همه‌ی قطعات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.