پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

قطعات

شمارهٔ ۵٠٢

کسی که لاف بزرگی همی زند بنگر

که تا چگونه کند پیش عقل اثباتش

گرش مروت و مردی بود ازو بپذیر

و گرنه روی بگردان ز حشو و طاماتش

کسی که با تو نکوئی کند چو بتوانی

در استمالت او کوش و در مراعاتش

و گر بدی کند او را بروزگار سپار

که روزگار دهد بهر تو مکافاتش

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۵٠۴که میبرد سخنی از زبان ابن یمین
  2. شمارهٔ ۵٠۵گر بعیب انقلاب روزگار بی ثبات
  3. شمارهٔ ۵٠۶گر بانگورست مایل خاطر ابن یمین
  4. شمارهٔ ۵٠٧مرا سپهر چو نراد مهره دزد آمد
  5. شمارهٔ ۵٠٨هر که وجه معاش خود دارد
  6. شمارهٔ ۵٠٩هر نکته که از گفتن آن بیم گزندست
  7. شمارهٔ ۵١٠ای دل ز غم منال که از گردش زمان
  8. شمارهٔ ۵١١دل بجان آمد از مضیق جهان
همه‌ی قطعات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.