پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

قطعات

شمارهٔ ٢٩۵

ز راه بیخردی گفت بوالفضولی دی

مرا چو دید که جز میل انزوا نبود

چه گفت گفت که چون روزگار میگذرد

ترا که وجه معاشی ز هیچ جا نبود

جواب دادم و گفتم که این مپرس از من

ازو بپرس که او بندهٔ خدا نبود

ترا که خدمت مخلوق میکنی نان هست

مرا که خدمت خالق کنم چرا نبود

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ٢٩٧زین پیشتر برین لب آب و کنار جوی
  2. شمارهٔ ٢٩٨سالها خاطر مرا ز نشاط
  3. شمارهٔ ٢٩٩سر اکابر عالم نظام ملت و دین
  4. شمارهٔ ٣٠٠سفید بود مرا روی و خال و موی سیاه
  5. شمارهٔ ٣٠١سکه‌ای کاندر سخن فردوسی طوسی نشاند
  6. شمارهٔ ٣٠٢شکرها واجب که نفس سرکش بدخوی را
  7. شمارهٔ ٣٠٣شادی هر که کدخدای شود
  8. شمارهٔ ٣٠۴شبی بلطف ز پیر خرد بپرسیدم
همه‌ی قطعات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.