پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

قطعات

شمارهٔ ٢٩٢

رای مخدوم که از عالم غیب آگاهست

حال من بنده کماهی بیقین میداند

من نه آنم که بجز شعر ندارم هنری

عیب من همت والام خود این میداند

منم آنکس که با کسیر هنر خامه من

از شبه ساختن در ثمین میداند

لیک ازینگونه مضیق که منم کس نبود

وینسخن بی سخن آن داور دین میداند

چه کنم عرضه بر او قصه پر غصه چو او

به ز من حال من زار حزین میداند

دولتش باد که او مصحلت ابن یمین

در همه کار به از ابن یمین میداند

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ٢٩۴رزق مقسومست و وقت آن معین کرده اند
  2. شمارهٔ ٢٩۵ز راه بیخردی گفت بوالفضولی دی
  3. شمارهٔ ٢٩۶ز من بخدمت مخدوم من فتوح الله
  4. شمارهٔ ٢٩٧زین پیشتر برین لب آب و کنار جوی
  5. شمارهٔ ٢٩٨سالها خاطر مرا ز نشاط
  6. شمارهٔ ٢٩٩سر اکابر عالم نظام ملت و دین
  7. شمارهٔ ٣٠٠سفید بود مرا روی و خال و موی سیاه
  8. شمارهٔ ٣٠١سکه‌ای کاندر سخن فردوسی طوسی نشاند
همه‌ی قطعات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.