پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

قطعات

شمارهٔ ٢۵

مرا فلک بمواعید میفریفت ولیک

از آن هزار یکی با رهی نکرد وفا

زمانه چند گهی در هوای بوک و مگر

غرور داده بامید ثم خیر مرا

چو زان غرور بجز رنج دل نشد حاصل

ملول گشت ز اصحاب منصب والا

بحسب حال خود اینک بصورت تضمین

بر اهل معرفت این بیت میکنم املا

مرا سخن ز مفاعیل و فاعلات بود

من از کجا سخن سر مملکت ز کجا

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ٢٧منم ابن یمین که نتوان کرد
  2. شمارهٔ ٢٨علاء دولت و دین آصف سلیمان فر
  3. شمارهٔ ٢٩منور شد به شمس دولت و دین
  4. شمارهٔ ٣٠مده دل ز دست ار غمی هست و خوفی
  5. شمارهٔ ٣١هر که در مال میکند ضنت
  6. شمارهٔ ٣٢یکی گفت با من که خورشید تافت
  7. شمارهٔ ٣٣ای جوانبختی که در خلوتسرای کاینات
  8. شمارهٔ ٣۴ای خدیوی که عهد دولت تو
همه‌ی قطعات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.