پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

قطعات

شمارهٔ ٢٠۴

ای خردمند چو روزی ز جهان خواهی رفت

مدت عمر تو گر پنجه و گر صد باشد

بگمانی که مگر زان شودت حال نکو

نکنی آنچه بر اهل خرد بد باشد

کز همه خلق جهان سیرت بد نا خوبست

لیک نا خوبتر از مردم بخرد باشد

بگذر از صورت و سیرت بصفا دار از آنک

آدمی شکل بود کو بتر از دد باشد

مکش از ربقه فرمان سر تسلیم و رضا

که شرنگ از لب محبوب طبر زد باشد

در تصاریف زمان پای بیفشار چو کوه

تا ترا طرف کمر لعل و زمرد باشد

در حسب کوش چه نازی به نسب ابن یمین

رو حسب جو که گهر را نسب از خود باشد

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ٢٠۶ای دل از احداث روزگار نگردی
  2. شمارهٔ ٢٠٧اتفاقم شب دوشین بوثاقی افتاد
  3. شمارهٔ ٢٠٨ایدل ایام مستیت بگذشت
  4. شمارهٔ ٢٠٩اصلت ایدل چو ز خاکست بلندی مطلب
  5. شمارهٔ ٢١٠ایخداوند ایکه از رفعت همای همتت
  6. شمارهٔ ٢١١ای شه کامران وجیه الدین
  7. شمارهٔ ٢١٢آسمان قدر وزیرا چو تو بر روی زمین
  8. شمارهٔ ٢١٣ایخسرویکه خسرو سیارگان سزد
همه‌ی قطعات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.